Bezoek aan het imposante Château de La Rochefoucauld

Wanneer je het Château de La Rochefoucauld voor het eerst ziet denk je even in de buurt van de beroemde Loirevallei met de talloze schitterende kastelen te zijn aanbeland. Maar niets is minder waar, je zit hier gewoon in het zuid-oosten van de Charente, in het grensgebied met de Haute-Vienne en de Dordogne. Het kasteel van La Rochefoucauld torent hoog boven het gelijknamige stadje uit.

Wanneer je het Château de La Rochefoucauld voor het eerst ziet denk je even in de buurt van de beroemde Loirevallei met de talloze schitterende kastelen te zijn aanbeland. Maar niets is minder waar, je zit hier gewoon in het zuid-oosten van de Charente, in het grensgebied met de Haute-Vienne en de Dordogne. Het kasteel van La Rochefoucauld torent hoog boven het gelijknamige stadje uit.

De regen daalt gestaag neer als ik mijn auto de straten van La Rochefoucauld binnenstuur. Ik besluit eerst even het stadje te gaan verkennen voordat ik richting het kasteel loop. Misschien is het dan straks wat meer opgeklaard, want ik zie dat de bewolking af en toe wat gaten laat vallen. De geschiedenis van La Rochefoucauld is nauw verbonden met die van het kasteel, net buiten het stadje. Op zichzelf heeft La Rochefoucauld niet zoveel te bieden, het oogt een beetje grauw, maar misschien komt dat ook door het weer.

Klooster

De grootste reden dat ik het dorp binnenloop is het feit dat er een oud klooster ligt, waarvan je nu nog de kloostergang kunt bewonderen. Het gaat om het Couvent des Carmes, een klooster van de karmelieten die hier in de veertiende eeuw naar toe kwamen. De gebouwen die er nu nog van bewaard zijn gebleven dateren grotendeels uit de vijftiende en zestiende eeuw, toen de invloed van het klooster op z’n hoogst was. Later plunderden de hugenoten het complex, waarna het zo ongeveer een eeuw deels in puin lag. In de vorige eeuw waren de gebouwen onder andere in gebruik als school, nu zitten er onder meer een expositieruimte en het Office du Tourisme in.

La Rochefoucauld: oude familie

Inmiddels is het gestopt met regenen, en ik loop dan ook terug in de richting van het kasteel. Onderaan de eeuwenoude muren zijn parkeerplekken, maar als ik later boven bij de toegangspoort kom zie ik dat je ook door kunt rijden en daar je auto kunt neerzetten. De poort geeft toegang tot een groot grasveld, met aan het andere eind het indrukwekkende kasteel.

Allereerst verken ik het terrein en loop ik naar de zijkant van het kasteel. Hier heb je zicht op een soort gapende wond, want een deel van de tientallen meters hoge donjon is naar beneden gekomen. Nog niet eens zo lang geleden, lees ik op het informatieblad dat ik even later bij binnenkomst in het kasteel meekrijg. In de jaren zestig stortte de toren met donderend kabaal in. Het kasteel bleek te dicht tegen een steile helling aangebouwd en in de loop der tijd te hoog en zwaar geworden, waardoor de fundamenten het langzaamaan begeven hadden. Een aantal jaar geleden werden de delen van het kasteel die ook op instabiele grond stonden gestut, met behulp van betonnen palen van 30 tot 40 meter.

En dat is maar goed ook, want er zit heel wat historie verbonden aan dit kasteel en het zou dan ook jammer zijn als het in verval zou raken. De wortels van de familie La Rochefoucauld gaan terug tot minstens de elfde eeuw, en daarmee is het een van de oudste traceerbare families van het land. Nog steeds is het in bezit van dezelfde familie, er woont zelfs momenteel nog een nazaat van ver in de tachtig in de westelijke vleugel, die dan ook niet bezichtigd kan worden.

Bibliotheek

Verder kun je vrij door het kasteel heenlopen, uitgezonderd één ander gedeelte, de bibliotheek. Hier worden op diverse momenten op de dag rondleidingen gegeven, waarbij je zonder extra kosten kunt aanschuiven. Uiteraard heb ik dit zelf ook gedaan, aangezien ik erg geïnteresseerd ben in oude boeken. Het zijn echter niet per se de oude boeken die een bezoek aan de bibliotheek de moeite waard maken, het is vooral de blik in de archieven en geschiedenis van de familie die je er krijgt.

Het kasteel bevat nog diverse andere bijzondere vertrekken. Een daarvan is bijvoorbeeld de keuken, in de kelder. Je ziet in deze mooi gerestaureerde ruimte nog goed hoe er eeuwen geleden maaltijden werden bereid. Er zijn twee grote haarden, er liggen diverse potten en pannen, er is een bakoven en een waterreservoir. Daarnaast zijn ook de salons naast de kapel leuk om doorheen te lopen. Je krijgt zo een mooi beeld van hoe de adellijke familie er leefde. Tot slot zijn ook de monumentale wenteltrap (een van de mooiste van Frankrijk!) en de onderaardse gangen interessant. Via die laatste beland je in de grotten onder het kasteel, waar je nog handgeschreven teksten van bijna tweehonderd jaar geleden kunt lezen.

Search